یادت نره دوستت دارم

نیکا خوشگلم 

کودک من

من بزرگ شده ام

آنقدر که گاهی دلم سادگی کودکی هایم را می خواهد

 آنقدر که خود کودکی دارم

 آنقدر که مادرم

 برای روزهایی می نویسم که دلت کودکی هایت را خواهد خواست

بزرگ که می شوی...

گاهی دلت از سن و سالت می گیرد

می خواهی کودک باشی

کودک به هر بهانه ای به آغوش غمخواری پناه می برد

و آسوده اشک می ریزد

بزرگ که باشی

باید بغض های زیادی را بی صدا دفن کنی ...

 تو هرچقدر که بزرگ شدی...

هرچقدر که کودک نماندی

یادت نرود 

مامان همیشه دوستدار توست

هیچ بغضی را بی صدا دفن نکن

آغوش من تا همیشه برای تو باز است

حتی اگر بودنی در کار نباشد

حتی اگر رفته باشم

دلم پیش توست

آغوشم برای توست...  کودک من