برای نیکای عزیزم

بهارم دخترم از خواب برخيز    شكر خندي بزن و شوري برانگيز
گل اقبال من اي غنچه ي ناز     بهار آمد تو هم با او بياميز

بهارم دخترم آغوش واكن     كه از هر گوشه، گل آغوش وا كرد
زمستان ملال انگيز بگذشت     بهاران خنده بر لب آشنا كرد

بهارم، دخترم، صحرا هياهوست     چمن زير پر و بال پرستوست
كبود آسمان همرنگ درياست     كبود چشم تو زيبا تر از اوست

بهارم، دخترم، نوروز آمد       تبسم بر رخ مردم كند گل
تماشا كن تبسم هاي او را     تبسم كن كه خود را گم كند گل

بهارم، دخترم، دست طبيعت    اگر از ابرها گوهر ببارد
و گر از هر گلش جوشد بهاري    بهاری از تو زیباتر نیارد

بهارم دخترم چون خنده صبح           امیدی می دمد در خنده تو                                                  

 به چشم خویشتن می بینم از دور          بهار دلکش آینده تو